2. คณะกรรมการกฤษฎีกาได้พิจารณาว่า “การแก้ไขสัญญาของทีโอที เป็นการกระทำไปโดยไม่มีอำนาจ ซึ่งคณะรัฐมนตรีมีอำนาจทางกฎหมายที่จะเพิกถอนหรือไม่ก็ได้ และสัญญาจะยังมีผลตราบเท่ายังไม่มีการเพิกถอนหรือสิ้นผล โดยมีเงื่อนเวลาหรือเหตุอื่น และทีโอที เป็นคู่สัญญา เป็นการกระทำแทนรัฐ” ซึ่งหมายความว่า การกระทำของ ทีโอที เป็นการกระทำในฐานะตัวแทนรัฐ แม้ว่าคณะกรรมการกฤษฎีกาจะอ้างว่า ทีโอที กระทำไปโดยไม่มีอำนาจก็ตาม แต่บริษัทซึ่งเป็นบุคคลภายนอกมิได้รับรู้ว่า ทีโอที ไม่มีอำนาจกระทำ และ พ.ร.บ. ว่าด้วยการให้เอกชนเข้าร่วมงานฯ ก็เป็นขั้นตอนปฏิบัติของหน่วยงานของรัฐ แม้แต่ ทีโอที ก็ยังเข้าใจว่าที่ผ่านมาตนเองได้กระทำไปโดยมีอำนาจกระทำอย่างถูกต้องแล้ว เพราะไม่เคยมีผู้ใดทักท้วงมาก่อนไม่ว่าจะเป็นกระทรวงต้นสังกัด (คมนาคมและไอซีที) หรือบรรดาผู้ทรงคุณวุฒิจากหน่วยงานต่างๆ ไม่ว่าจะเป็นด้านเศรษฐศาสตร์ การเงินการคลัง กฎหมาย หรือแม้แต่ความมั่นคงที่ได้ถูกเชิญให้เข้ามานั่งเป็นคณะกรรมการ รวมไปถึง สำนักงานตรวจเงินแผ่นดิน หรือ สตง. ที่มีหน้าที่ตรวจสอบความถูกต้องในการดำเนินงานและงบการเงินขององค์กรทั้งสอง ต่างก็นิ่งเฉยเสีย กว่าจะรู้ตัวว่าทำไม่ถูกต้องก็เมื่อกฤษฎีกามีความเห็นออกมาแล้ว